zondag 4 oktober 2015

Happy Housewife



In de afgelopen tijd was er in de kring van eenverdieners veel te doen over de belastingregels. Politieke partijen als de CU en de SGP stelden kamervragen over de belastingregels die er voor zorgden dat eenverdieners vijf keer meer belasting betalen dan tweeverdieners. Hierdoor is het voor veel mensen gewoon niet haalbaar om te kiezen voor het eenverdieners model. 

Momenteel zijn wij zo’n eenverdieners gezin. Ik vind het soms wel lastig als ik merk dat de overheid zo op mij neerkijkt als iemand die haar talenten (2 hbo diploma’s) vergooit door thuis te zijn. Ook zou ik nu financieel afhankelijk zijn van mijn man (hoewel wij geen gescheiden rekeningen hebben en altijd spreken en denken over ‘ons geld’ waar wij samen verantwoordelijk voor zijn). Tegelijk verwacht de overheid mantelzorg die juist vaak van gezinnen met eenverdieners kan  komen. En terwijl de regering zo bespaart op zorg en geld,  verdient op extra belastingen, wordt er ook nog op dit type gezin neergekeken. Dank God voor nog wat ander geluid en christelijke partijen! En gelukkig voel ik veel waardering binnen ons gezin en weet ik dat ik een dochter van de Koning ben en veel waard voor Hem. 

En toch... tijd voor een tegengeluid! Waarom ik blij ben om thuis te werken? Ik heb een lijstje gemaakt. En een vraag op het einde (of liever enkele vragen). Hier gaan we! Ik vind het fijn om thuis te werken want...

  • Ik ben beschikbaar. Beschikbaar voor iemand die overdag haar verhaal kwijt wil, iemand die in nood is en oppas nodig heeft, etc. Er gewoon zijn. Omdat ik zelf mijn werkzaamheden indeel, kan ik er voor kiezen om op een ochtend alles aan de kant te zetten en met iemand te lachen, te huilen, plannen te maken of gewoon te luisteren. 
  • Ik kan met mijn kind naar een doktersafspraak overdag zonder stress/ vrij vragen.
  • Ik kan bij de sportochtend kijken en helpen als dat eens nodig is.
  • Ik kan als leiding bij een meisjesclub helpen op woensdagmiddag als ik mij daartoe geroepen voel.
  • Er is tijd om eens iets te plannen waarvoor je extra energie nodig hebt. Iets wat ik nooit zou doen als mijn leven te vol gepland zit. Ik heb ruimte nodig om tot ideeën te komen en om zin te hebben om ze uit te voeren. Een workshop organiseren? Ik zou het niet bedenken als ik het náást een betaalde baan van verschillende dagen zou moeten doen.  Ook het organiseren van family nights doe ik overdag.
  • Ik heb meer tijd om te winkelen. Klinkt dat even tegenstrijdig of niet? Toch is het zo. Ik gebruik de tijd om winkels en prijzen te vergelijken, struin het internet af naar de beste aanbiedingen en besteed veel tijd aan het lezen van reviews, prijzen, etc. Dit heeft er voor gezorgd dat we met hetzelfde geld veel meer kunnen doen, dan als ik deze tijd en energie hier niet in gestopt had.  



Hello Harriet...it so nice to get out of the house to do grocery shopping.  Well, gotta go!  Busy, busy, busy!
Meat sale. Hey...dibs on the big piece of meat.  the chick in blue is not happy about this...:
  • Ik heb energie en tijd om overdag aan Doe Het Zelf projectjes te werken. In plaats van een bord te kopen voor 75 euro en verzendkosten, maak ik het zelf. Het kost wat denk en prutswerk en heel veel tijd, maar ik bespaar geld en doe direct iets wat ik ook leuk vind. En de eerste keer kosten die dingen je altijd meer tijd dan als je het een tweede keer zou doen.
  • Ik lap mijn eigen ramen (geen kosten voor een ramenlapper), haal mijn eigen boodschappen (geen bezorgservice), maak mijn eigen huis schoon (geen schoonmaakster) heb geen oppas nodig (geen kosten voor overblijf of naschoolse opvang) en ga naar een hele goedkope gym (is gewoon fitness) ook overdag. 
  • Ik heb het idee dat ik extra snel in het dorp integreer omdat ik er gewoon veel tijd doorbreng. Ik loop vaak naar school en al lopend ontmoet je nu eenmaal veel mensen en wandel je snel met elkaar mee. 
  • Mijn studie-ervaringen heb ik volop gebruikt en gebruik ik nog steeds op verschillende manieren. Om maar wat te noemen: mijn ervaringen en kennis van de pabo zijn in de adoptieprocedure en met de matching van grote toegevoegde waarde gebleken, ook hielp die ervaring mij ook daadwerkelijk toen wij mochten beginnen met de opvoeding van onze zoon. Mijn journalistieke achtergrond heb ik gebruikt toen ik in de redactie zat van een kerkblad en het helpt mij bij het schrijven op dit blog. 
 and what you do with it... “So he who had received five talents came and brought five other talents, saying, ‘Lord, you delivered to me five talents; look, I have gained five more talents besides them.’ 21 His Lord said to him, ‘Well done, good and faithful servant; you were faithful over a few things, I will make you ruler over many things. Enter into the joy of your Lord.’ Matthew 25:20-21:  

Het helpt mij om informatie te kunnen zoeken, filteren en beoordelen,  maar ook om mij betrokken te weten op het nieuws en de achtergronden. Om iets te doén n.a.v. het nieuws, te bidden of mij op andere manier in te zetten (meedoen aan een actie, handtekeningen zetten voor vrijlating van gevangen in landen waar regimes aan de macht zijn). Om maar wat te noemen. Niet om mijzelf op de borst te kloppen, maar ik schrijf dit alleen als tegenwicht tegen het heersende sentiment dat je als huisvrouw of thuismoeder wel dom moet zijn of je hersenen uit moet schakelen. Mijn talenten en gaven zijn niet uitgeschakeld, maar ik heb juist het idee dat ik de laatste jaren meer opbloei dan ooit!  
  • Bovenal ben ik er blij om dat ik ons huis een veilige haven kan maken voor ons gezin. Een plek waar (meestal) vrede heerst en gezelligheid te vinden is. Waar tijd is om te luisteren, te delen, te spreken. Waar mijn man en kind graag zijn. Een thuis te maken. Vandaar dat ik mij ook het liefst ‘thuismaker’ noem: homemaker.

Vraag

Ben jij ook huisvrouw? Thuismoeder? Homemaker (mijn favoriete definitie, alleen jammer dat het in het Engels is)? Ben je er trots op of schaam je, je ervoor? Ken jij andere voordelen van het thuiswerken als homemaker? Ik hoor het graag. Wie weet kunnen we elkaar op deze manier bemoedigen en sterk maken (girl power :-) ) ! Zou je graag homemaker willen zijn maar lukt dit (nog) niet fulltime? Voel je, je blij, opgelucht of juist schuldig over je keuze? Wil je het delen, kan ook anoniem. Het lijkt me fijn als we elkaar kunnen opbouwen en bemoedigen als zusters in Christus!  Bemoediging is immers één van de genadegaven!

Post your #PrayerRequest on Instapray. Download the free prayer app. #Pray with the whole world ------> www.instapray.com:

Romeinen 12: 6-8 


En nu hebben wij  genadegaven, onderscheiden naar de genade die ons is gegeven: hetzij  profetie, naar de mate van het geloof; hetzij  dienstbetoon, in het dienen; hetzij wie onderwijst, in het onderwijzen; hetzij wie bemoedigt, in het bemoedigen; wie uitdeelt,  in oprechtheid; wie leiding geeft, met inzet; wie zich over anderen ontfermt,  met blijmoedigheid.




 Titus 2: 3-5

Evenzo moeten de oudere vrouwen in hun gedrag zijn zoals het heiligen past:  geen kwaadspreeksters, niet verslaafd aan veel wijn, maar leraressen van het goede, opdat zij de jongere vrouwen leren verstandig te zijn, hun man lief te hebben, hun kinderen lief te hebben, bezonnen te zijn en kuis, te zorgen voor hun huishouden, goed te zijn, hun eigen mannen onderdanig te zijn, opdat het Woord van God niet gelasterd wordt.




Encourage does more with less than discourage does with more. Be the change.:



1 Thes. 5:11 
Bemoedig elkaar daarom, en bouw de één de ander op, zoals u trouwens al doet.



16 opmerkingen:

  1. Ik ben een thuisblijfmoeder die af en toe ook betaald werk doet vanuit huis (ik schrijf romans). Schamen, tja, moeilijk. Zeker niet voor het thuisblijfmamaschap ;) Over mijn romans heb ik gemengde gevoelens maar dat is een ander verhaal.
    Weet je wat ik een heel belangrijke reden vind om thuis te zijn: de rust die je creëert voor je man en kinderen. Wij hebben er vier. Stel dat ik nog buitenshuis zou werken dan moest of ik of mijn man vrij nemen (gaat vaak van je vakantiedagen af). Mijn man werkt in het onderwijs dus daar moet ook meteen opvang geregeld worden voor 35 leerlingen of vervanging worden gezocht. Het is niet een dossier wat wel een paar uur later komt..het moet meteen geregeld worden. En voor de kinderen ben ik er altijd: van puber tot kleuter kunnen op me rekenen. Ik ga ook nooit meer dan 15 autominuten weg van huis. Als er iets is dan ben ik er zo. En als iedereen dan thuis komt, is alles hier al geregeld van administratie tot eten etc. Rust in de tent, zeg ik dan ;)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. *oops foutje* Dan moeten één van ons dus vrij nemen als er iets met de kinderen is...van ziek zijn tot tandarts/dokters bezoek etc ..

      Verwijderen
    2. Hoi Marleen, Mooi om te lezen hoe het bij jullie thuis werkt. Met het werk van jouw man is het idd heel handig als jij thuis bent lijkt me. Fijn dat je er 'bent' voor je gezin. Dat bedoelde ik ook een beetje bij wat ik zeg over een veilige haven creeeren in huis. Mooi als je daar fulltime de mogelijkhed toe hebt! Gods zegen!

      Verwijderen
  2. Tja. . .. goed dat je er over schrijft. .. Wij wonen in een dorp waar veel moeders thuis zijn en krijg vaak het idee dat ik doordat ik wel werk m'n gezin, huishouden en huwelijk te kort zou doen. . Dan gaat het bij mij altijd een beetje kriebelen. .. jij hebt het Duits precies andersom ;). Ik denk sowieso dat we als moeders/vrouwen niet zo hard voor elkaar moeten zijn. ...En die overheid. .. vraagme wel eens af of die zelf echt leven.... of ze echt snappen wat het is in te dwerken of thuis te zijn. .. of roepen maar wat? ....
    succes met je GirlPower ;)
    Liefs ilse

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Mooie invalshoek Ilse! Dank je wel voor je bijdrage, alleen jij en jouw gezin weten wat werkt voor jullie. Er staat niet in de Bijbel dat je niet zou mogen werken buiten de deur. Wel wat prioriteiten zijn voor mannen en vrouwen. Je hebt gelijk met het 'niet zo hard zijn voor elkaar'! Gods zegen!

      Verwijderen
    2. zie nu dat de auto correctie van mijn gsm het een beetje rommelig gemaakt heeft :(... Ik heb er zelf ook vrede mee hoor dat ik werk en geniet er met volle teugen van! Gelukkig werk ik niet heel veel uren en kan ik bijna alles wat jij beschrijft ook doen thuis. Ik merk wel dat als ik bv in december bijna fulltime ga werken en manlief zijn werk ook ernstig druk is,met de kerkenraad er 's avonds ... dan is het te... dus zorg ik sowieso dat ik zelf iig de avonden thuis ben en dus zo voor rust in het gezin zorg... ik geloof ook echt dat dat op dat moment mijn taak is...
      Liefs Ilse

      Verwijderen
    3. Herkenbaar! Zelf ben ik thuismoeder vanaf de geboorte van onze oudste (nu 12 jaar). Mijn gezin staat op de eerste plaats, daarnaast verkoop ik al jaren spullen op marktplaats voor sponsorkinderen en zelfgemaakte fotokaarten e.d. We kunnen nu 5 sponsorkinderen helpen. Ook stuur ik kaarten naar mensen die vervolgd worden om het geloof. En help ik mijn zus te ontlasten door om haar intensieve kleintje te passen. Sinds kort heb ik een klein baantje nl post bezorgen twee keer per week. Dat doe ik binnen schooltijden. Ik kreeg behoefte om toch wat meer te gaan doen. Gewoon puur voor mezelf. Hierdoor is mijn leven mooi in balans gekomen. Overdags ga ik ook naar blokfluitles. Mooi toch om er te zijn voor je gezin maar in de uurtjes dat je alleen zit, ook iets leuks voor jezelf te doen. Daarmee kun je ook de batterij weer opladen.
      En het is fijn dat ik overdags echt tijd heb voor 'stille tijd'.
      Ik geniet altijd van je blogjes, ga zo door! Hartelijke groet, Aline

      Verwijderen
  3. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Mooi dat je hierover blogt! Zelf ben ik altijd thuisblijf-moeder geweest. Daar ben ik blij om, het past beter in onze gezinssituatie. Ik heb een dochter, die ik als klein kind echt niet uit had kunnen besteden, overgevoelig als ze was. Het gaat nu heel goed met haar. Onze zoon kampt de laatste jaren met een depressie. Op momenten dat hij aandacht nodig heeft, kan ik er voor hem zijn. Ik moet er niet aan denken dat ik op mijn werk zou zijn en hij alleen thuis met zijn gepieker. Ik ben verder helemaal geen huishoudelijke held. Ik heb ADD en heb daardoor grote moeite met organiseren. Maar uiteindelijk komt het wel weer goed, met behulp van mijn gestructureerde man.
    Ik ken ook genoeg gezinnen, waarvan beide ouders werken. Die heel goed functioneren, waar orde en structuur is en aandacht en liefde voor de kinderen. Ik denk dat het nooit zo mag zijn, dat je het grootste deel van de zorg en aandacht voor je kinderen uitbesteedt. Die gezinnen zie ik helaas ook, de kinderen moeten zich maar redden. Kinderen opvoeden kost heel veel tijd en energie, maar dat heb ik er graag voor over. En als je dat met een baan kunt combineren, is dat ook prima. Ik kan het niet en heb die behoefte ook helemaal niet. Daar voel ik mij niet schuldig om, wat ze er in de politiek ook van vinden.
    Hartelijke groet, Marijke

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Jij schrijft nou precies over het onderwerp waar ik op dit moment veel voor bid en aan denk/pieker. Stoer ook dat je jouw geluid durft te laten horen!
    Wij zijn in verwachting, en ineens 'moet' (mag!! want wat een wonder!) je nu over deze zaken na gaan denken. Nu ben ik wel in de luxe positie dat ik ons kind mee zou kunnen en mogen nemen straks (werk 2 dagen per week als oppas bij familie, werk al even niet meer in de thuiszorg omdat het oppaswerk druk genoeg was). Maar wat is wijsheid.. Dat extra geld is ook wel lekker, maar zonder mijn salaris redden we het vast ook prima! Kan ik het mezelf en mijn kind aan doen om twee dagen per week om 7:15 al in de auto te zitten, en pas rond 18:45 weer thuis te zijn? Ik moet dan nog koken (soms heeft m'n man het al gedaan/bezig als hij op tijd is). Ik ben bang dat het heel veel stress zal opleveren, maar moet ik het toch niet even proberen..? Best heel moeilijk allemaal!! Gelukkig hebben we nog even, maar voor de ouders van het oppasgezin is het ook prettig als het niet te lang duurt voordat ze weten of ze bijv. een andere oppas moeten gaan regelen.
    Ik ben heel blij met jouw blik op het thuismoeder zijn. Ik vond het altijd zo waardevol dat mijn moeder altijd thuis was. Bij mij is het twijfelpunt echt dat ons kind mee kan naar mijn werk, dan hoeft het niet naar oppas (kost ook veel geld!) en is het bij je in de buurt. Moeilijk hoor!
    Ik hoop dat we t.z.t. een goede keuze mogen maken.
    Hartelijke groetjes, Marike

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Hier ook een thuisblijfmoeder, maar heb 3 kinderen onder de 4. Vind ect knap van mensen die dan nog werken, heb daar echt respect voor. Nu nog het gevoel dat ik de boel amper rond krijg. En weinig tijd voor mn kinderen heb. Moet weer even mn ritme vinden en op letten dat ik tijd voor mezelf heb; anders kan je je gezin ook niet de aandacht geven die het nodig heeft. Heb dus nog regelmatig oppas nodig en ga ook op deze manier niet makkelijk naar de dokter/tandarts oid. We doen allemaal op onze manier ons best en zolang we dat voor ogen houden, doet iedereen het goed. Op welke manier dat ook is.
    Al moet ik af leren me te spiegelen aan anderen, kan anders echt wel eens jaloers worden.. en doordat ik veel moe ben, twijfelen aan het geloof..
    Groet, Maria

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik ben ook thuisblijfmoeder van een zoontje van bijna 2 en zou niet anders meer willen. Het bied me enorm veel rust en geeft stabiliteit in ons gezin.
    Mijn man is zelfstandig ondernemer en daardoor is het soms best spannend qua inkomsten. Ik heb zelf 2 kleine baantjes vanuit huis, maar dat levert weinig op. Meer voor extraatjes dan als financiële zekerheid.
    Maar toch is het fijn zo, mijn man maakt lange dagen, maar hoeft zich in het huishouden nergens druk om te maken. De koelkast is gevuld, de schone was ligt in de kast en de boodschappen zijn gedaan. als hij thuiskomt uit z'n werk, dan is hij ook echt vrij! Heerlijk.
    Daarnaast heb ik nu de tijd om achter koopjes aan te gaan, met mensen af te spreken en leuke en leerzame activiteiten te doen met ons zoontje. Wat een enorme rijkdom.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. ben ook een thuisblijfmoeder. AL hebben we eerder wel een farm gehad. Nadat het afgebrand is hebben we een poosje in de veehandel gedaan,maar door omstandigheden is dat ook over. Gelukkig heft manlief een fijne baan nu, maar alles ertussendoor was heftig. Maar dat alles terzijde. We zijn geholpen en doorgeholpen, al zie je het niet op dat moment. Het mag wel zijn: Wat zal ik den Heere vergelden voor al de weldaden aan mij/ons bewezen. Ook ps 121 is vaak tot troost,maar we willen graag zelf regelen(lees heersen), toch?
    Nu staan we voor een verhuizing naar 1300km verderop, dichter bij de kinderen. we latern er 2 achter hier.Maar zoals manlief zei: mensen kunnen je alles afnemen, maar niet het gebed. En dat is zo.
    Fijn om ook daar mer kerkelijk leven te hebben al heb ik niets te klagen hier, het Woord mocht ook hier gehoord worden.
    Ik wens je ook samen met je gezin Gods onmisbare zegen toe!
    Groet, Wilma

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Wat een goede blog! Dankjewel! Zoals je weet ben ik ook thuisblijfmoeder en ik ben er elke dag weer dankbaar voor. Ik ben een (buitenshuis) werkende moeder geweest en heb mijn kinderen 's morgens half 7 bij de opvang gebracht met de nodige stress vooraf (3 kids onder de 4 klaarmaken voor de hele dag). 's avonds 6 uur haalde ik ze weer op. Vaak waren ze extreem moe en huilerig en voordat ik iedereen te eten had gegeven (pizza, patat) en op bed had gelegd...nou ja je kunt je het plaatje voorstellen. Ik werkte toen nog maar 1 dag op de week maar moest wel extra dagen naar het werk komen voor bijv. een ouderavond oid. Ik kon het gewoon niet meer volhouden en voelde heel sterk de roeping om thuis te zijn bij de kinderen. Mijn man ervaarde dat ook en samen zijn we ons biddend gaan bezinnen en heb ik mijn baan opgezegd. Ik heb er nog geen dag spijt van gehad. Ik kan me (zoals jij schreef) meer ontwikkelen dan in alle voorgaande jaren, er is meer rust in het gezin, ik kan meer vrijwilligerswerk doen en inderdaad heb ik tijd voor het huishouden en voor stille tijd en bijbeltijd met het gezin. Elke vrouw is vrij om hierin een keuze te maken alleen merk ik dat de keuze voor fulltime thuis zijn vaak als erg ouderwets gezien wordt en dat wil ik graag anders zien. Het is meestal een eigen keuze en die zou niet door de overheid afgestraft mogen worden door 5x hogere belastingen op te leggen.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Momenteel ben ik al jouw blogberichten aan het nalezen. Enkele weken terug ben ik begonnen met jouw oude weblog, gisteren ben ik op deze begonnen. Al een aantal weken zit ik in de ziektewet in verband met overmatige vermoeidheid en uiteindelijk moet ik toch iets doen? ;o) Al een paar keer heb ik overwogen te reageren, maar niet gedaan. Ik volg ook de weblog waarin jullie (opnieuw) de procedure van adoptie en dergelijke van jullie tweede kindje schrijven en begreep dat deze blog voorlopig even op pauze staat. Toch kon ik het niet laten op dit bericht te reageren, of deze reactie door jou gelezen wordt, of niet.

    Ik ben nog jong (nou ja, jong, dat mag iedereen zelf bepalen - ik ben 25) en heb ook twee verschillende opleidingen gevolgd. Hoewel ik HBO met gemak aan zou kunnen, heb ik er voor gekozen mijn opleidingen op MBO-niveau te volgen om meer in de praktijk bezig te zijn, ook gedurende de studie. De eerste opleiding is een opleiding in het toerisme (steward(ess), receptionist(e), host(ess). Een geweldige opleiding, waar ik veel heb geleerd, maar waarmee hier in de Achterhoek jammer genoeg weinig te bereiken is. Tussendoor een opleiding in de creatievere hoek gezocht (Design&Styling), maar niet afgemaakt en uiteindelijk in de gehandicaptenzorg beland als persoonlijk begeleider. Deze opleiding heb ik op mijn 23 pas afgerond. Hoewel ik er bij het begin van de opleiding van overtuigd was dat dit was waar God mij wilde hebben, weet ik het nu niet. Wat ik echter wel weet en waarvan ik zeker weet dat de Heer het op mijn hart heeft gelegd, is dat ik later een echte moeder voor mijn kinderen wil zijn, mocht mij dat gegund zijn. Toekomstige man moet het er natuurlijk ook mee eens zijn. Mijn moeder was vroeger, toen mijn broer en ik klein waren, altijd bij huis. In de jaren '90 was dat ook nog meer normaal dan tegenwoordig. En ik heb het altijd als erg prettig ervaren. Ik zou het heerlijk vinden het ook mijn kinderen te kunnen bieden altijd thuis te zijn. Zelf ben ik groot fan van de Duggar-familie (en met het lezen van jouw weblogs, ervoer ik dat jij dit ook bent :o) ) en mede dankzij het lezen van hun boeken en het (terug)kijken van hun televisieserie, heb ook ik besloten dat het mij geweldig lijkt om mijn kinderen thuisonderwijs te geven. Dat heeft ermee te maken dat mijn kijk op de wereld behoorlijk is veranderd. Mijn eigen ervaringen in het opgroeien zullen daar ook aan bij hebben gedragen - ik ben veel gepest en zou mijn kinderen dit graag willen besparen. Maar ook de invloed die de vijand heeft op iedere persoon die rondloopt, dus ook op scholen, baart mij zorgen. Ik zou graag zien dat mijn toekomstige kinderen niet worden geconfronteerd met seks, drugs en geweld en ik zou ze graag willen opvoeden met de liefde van God en Zijn Zoon, dat door de hele opvoeding - en wat ze leren - verweven. Wat ik hierbij wel moet vermelden, is dat ik van huis uit niet met het geloof ben opgevoed en dat ik hierin nog lerende en ontdekkende ben. Het zal dus nog wel even tijd kosten om werkelijk zover te zijn dat ik dat ook werkelijk in een huwelijk kan toepassen en in de opvoeding van kinderen.

    Eerlijkheidshalve moet ik ook bekennen dat ik best lui kan zijn. Ik wil altijd heel veel, maar kan mij er niet altijd toe aanzetten - wat deels ook uit de overmatige vermoeidheid voortkomt. Ik vind het prachtig dat jij en jouw gezinnetje zelf kippen en een groentetuintje (onder)houden, zou het ook willen, maar weet niet of ik dat zou kunnen. Ik denk dat ik meer het type ben om het in huis aangenaam te maken - sowieso ben ik meer een binnenpersoon - en ik denk dat dat net zo belangrijk is.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. (Mijn reactie was te lang, dus ik moest hem in twee delen opsplisten... Hier het vervolg van mijn reactie.)

      Ik heb hier wel eens gesprekken over met mensen om mij heen. Wanneer ik het hun vertel, zeggen ze altijd: "Dat is financieel echt niet mogelijk." Mijn weerwoord is dan altijd: "Hoezo niet?" Ik ben niet iemand die altijd het nieuwste hoef te hebben, neus graag rond bij de kringloopwinkels en op rommelmarkten, bijvoorbeeld. Ook internet en zelfs de supermarkten struin ik nu al af naar de goedkoopste producten. Mijn kinderen hoeven later niet allemaal een mobiele telefoon die geld kost, een televisie hoef ik sowieso niet in huis en van slechts één computer/laptop, leren ze delen en op hun beurt wachten. Met één persoon in het huishouden die werkt, heb je ook slechts één auto nodig, boodschappen kun je ook in een paar keer op de fiets doen of lopend. Het grappige vind ik dat, wanneer ik ze dit allemaal vertel, men meteen zoiets heeft van: "Ja, eigenlijk heb je wel gelijk. Maar ja, ik vind het ook wel prettig om dat allemaal te hebben." Je hoort mij ook absoluut niet zeggen dat het makkelijk zal zijn, zeker niet met de plannen van de regering, waarover ook jij het hier onderandere hebt, maar het is een uitdaging die ik graag aan zou gaan!

      Oké, om het hele verhaal nog even samen te vatten: het lijkt mij geweldig om later, wanneer de Heer de tijd daarvoor bepaald, wanneer ik kinderen heb, 24/7 thuis te zijn, zodat ik een echt thuis voor hen en mijn man kan maken. God, veel liefde en plezier. En ik ben dan ook van mening dat het, met de juiste keuzes, zeker mogelijk moet zijn!

      Ik wens je Gods zegen in jouw homesteadingavontuur en ook de rust en wijsheid in jullie avontuur van de adoptje van jullie tweede kindje!

      Groetjes,
      Sandra

      PS. Ook ik heb meer met die Engelse woorden dan met de Nederlandse, om de één of andere reden gaat er veel meer karakter en gevoel van uit...

      Verwijderen