maandag 25 april 2016

Vrouwen vol geloof: Juliana van Stolberg (1506-1580) deel 2

1544, Dillenburg, Duitsland - Op haar kamer in het kasteel kijkt Juliana peinzend voor zich uit. Haar zoon Willem is nu al enkele weken weg. Hoe zou het hem vergaan aan het hof van de keizer in Brussel? Juliana voelt zich bezwaard. Ze weet van de vervolging van de protestanten in de Nederlanden door diezelfde keizer. Karel V is overtuigd Rooms Katholiek en duld de nieuwe leer niet. Zou haar zoon zijn geloof trouw blijven? 

William of Orange, ancestor of today's Dutch royal family, waged war against Spain that concluded in unification of provinces of Netherlands and Holland. Look at his hands, you don't see such everyday! And he is widely known as the Silent. What's not to like about handsome, successful man in Outer World with rich Inner World, hmm? :):  

Willem van Oranje als jongeman.


Haar man en zij zijn overtuigd protestant. Eerst volgden zij de leer van Luther, later zagen zij meer van waarde in de leer van Calvijn. Zij heeft met al haar kinderen veel over God en hun geloof gesproken. Heeft ze genoeg gedaan? Hadden ze de erfenis moeten laten schieten? Zonder verdere opleiding aan het hof van de keizer zou Willem het prinsdom Oranje niet erven. Zou dat niet een grote fout zijn ten opzichte van de familie en de generaties die nog zouden komen? Nee, Willem moest naar Brussel. Maar helemaal lekker zit het haar niet. Ze zal maar eens om papier en pen vragen. Een klein uurtje later vertrekt de bode met een brief van moeder Juliana aan haar zoon in Brussel.

Opstand en steun

Het dagelijks leven gaat door. Juliana geeft leiding aan een grote gecompliceerde huishouding, onderhoudt haar kruidentuin en maakt met de kruiden drankjes die ze uitdeelt aan mensen in de omgeving, haar gezin en de kasteelbewoners. Sommigen noemen haar dr. Oma.  Samen met haar man sticht zij een school voor adellijke kinderen. Haar eigen kinderen groeien op en steeds minder kinderen van het grote gezin wonen nog op het kasteel. De jaren verstrijken en dan, na 28 jaar huwelijk, sterft haar man, de veel oudere Willem. In Europa wordt het inmiddels steeds onrustiger. Het broeit van de nieuwe ideeën en ook zijn er tekenen dat de vervolgde protestanten in verzet komen tegen hun onderdrukkers. Ook haar zonen lijken steeds verder meegetrokken te worden in deze conflicten. In deze woelige tijden staat Juliana er nu alleen voor, met God aan haar zijde.

Zeven jaar later, in 1566 breekt er definitief een opstand uit in de Nederlanden. Haar zonen zijn er vanaf het begin bij betrokken. Willem heeft het geloof van zijn ouders niet opgegeven in zijn tijd aan het Roomse hof. Integendeel hij is een groot voorvechter van godsdienstvrijheid geworden. Nu Willem en ook enkele van haar andere zonen hiervóór wil vechten, besluit Juliana direct haar strijdende zonen met raad en daad bij te staan. Ze schrijft hen brieven en ondersteunt hen financieel. In haar brieven raad zij haar zoon aan te vertrouwen op de Here en zich niet in te laten met onzedelijkheid, dronkenschap en vloeken. 

Battle at England's Medieval Festival in Herstmonceux Castle:  

Reenactment van Strijdtoneel (in GB). Bron: hier.

Op de Dillenburg vraagt Juliana om een extra kaars. Ze kijkt ernstig en schrijft met mooie halen: „Ik heb met een bezwaard gemoed gehoord dat het krijgsvolk met vloeken zulk een slecht en goddeloos leven leidt. Ik vrees dat Gods toorn over de ganse christenheid zal gaan, want waar men ook heenziet, het is al ijdel, moedwillig en goddeloos leven.” Juliana weet dat de dood dichtbij is. Het is voor haar belangrijk dat haar zonen met God verzoend zijn en naar Zijn wil leven. Het slagveld eist levens. Toch probeert zij haar zonen niet tegen te houden. Dapper steunt zij haar zonen in hun taak. Wat die ook moge kosten…

(Volgende keer het derde en laatste deel) 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen