donderdag 24 maart 2016

Vrouwen vol geloof: Katharina Luther (1499 -1552)


Dit is het tweede deel in de serie 'Vrouwen vol geloof' over vrouwen uit de kerkgeschiedenis...
 
Een gezellig gezinsleven, een huis vol kinderen, muziek en gasten, goede gesprekken en mooie muziek. Het huis van Katharina en kerkhervormer Luther stond hierom bekend. Hoe kan het dat een vrouw die zelf niet is grootgebracht in een warm thuis toch zo’n welkom thuis kon maken? En wat was de rol van Katharina in de kerkgeschiedenis?
Illustration Kalenderblatt: Martin Luther heiratet Katharina von Bora | Bild: BR/ Angela Smets:
  
Kleuter zonder moeder

Nog maar een kleuter is Katharina wanneer haar vader haar naar een klooster brengt: haar nieuwe thuis. Katie’s moeder is nog maar net overleden en haar verarmde, adellijke vader, denkt dat dit de beste oplossing is voor zijn jonge dochter. Katharina groeit op in verschillende kloosters. Haar opleiding is degelijk en uitvoerig met verplichte vakken als Latijn, kuisheid en zedelijkheid en cursussen bestaande uit drie vakken zoals grammatica, retorica en dialectica en vier vakken zoals geometrie, aritmetica, astronomie en muziek. Na een vol jaar zwijgen, legt zij al op haar zestiende haar geloften af. Vader kan blij zijn want dit betekent geen bruidsschat voor zijn dochter, en dat scheelt financieel gezien weer. In de kloosters waarin Katharina woont, werken enkele vrouwelijke familieleden van Katharina, zoals haar tante. 

Claire Cox as Katharina Von Bora. (Luther):  

Claire Cox als Katharina Luther in de film Luther (2003)

Doodstraf


Op een dag bereikt het nieuws over Maarten Luther en zijn stellingen ook het klooster waarin Katharina woont. Zij is dan nog maar achttien jaar. Katharina en de andere nonnen komen onder invloed van het onderwijs van Luther en willen het klooster ontvluchten. Pasen 1523: Luther hoort hiervan en zorgt ervoor dat een bevriende koopman de twaalf vrouwen in lege haringtonnen het klooster uit smokkelt. Vast een akelige en vieze ervaring voor Katharina. De straf voor (hulp bij het) vluchten was de doodstraf!

Aangekomen in Wittenberg is het voor Luther en Katharina niet meteen liefde op het eerste gezicht. Luther heeft zijn handen vol aan het regelen van onderdak en posities voor de nonnen. Een aantal van de nonnen keert terug naar huis, anderen trouwen, maar twee jaar na dato is er nog geen definitieve oplossing voor Katharina. Toch zal ze juist in deze ‘tussenjaren’ veel leren over het gezinsleven. Haar logeeradres is voorlopig bij de familie Cranach: een groot gezin, warm en met veel drukte. Bekend is dat de familie Cranach een apotheek had, maar er zijn ook veel schilderijen van Cranach (de oudere) bekend, waaronder die van Luther en Katharina. Hier leert Katharina dus hoe een burgerlijk huishouden werkt.
Katharina von Bora, Martin Luther’s wife, was a remarkable woman whose life was as unusual and exciting as the great reformer’s.:
 Discipline en warmte

 Zowel Luther als Katharina zijn in eerste instantie op zoek naar een ander, hoewel van Katharina ook bekend is dat zij een huwelijkskandidaat afwees omdat zij waarschijnlijk toen al wist dat ze met Luther wilde trouwen. Maar in 1525 is het dan toch zo ver: Luther en Katharina verloven en trouwen twee weken later voor de kerk. Ze gaan wonen in het ‘zwarte klooster’, een gebouw dat niet zwart was, maar zo werd genoemd naar de monniken in zwarte pijen die er eerst woonden. Het gebouw is groot, met drie verdiepingen en 26 kamers. Katharina zet haar huishouden op en combineert haar discipline vanuit het kloosterleven met de warmte van het gezinsleven zoals ze dat bij de familie Cranach heeft gezien. Ook is ze intellectueel onderlegd en voert ze soms stevige, schertsende gesprekken met haar man. Luther beschrijft ze later beeldend voor ons.  

Luther and Katharina Von Bora -- a former monk and a former nun!:  

Rear of Martin Luther's home in Wittenberg, Germany: from an 1826 lithograph. It was known as the Black Cloister, even though it was never black.  It housed the Order of Augustinian Monks and was given to Luther when the order was disbanded after the reformation.  It is huge; three stories and 26 bedrooms!  The Luther's ran a rooming house for other professors and students:  

Achteraanzicht van 'het zwarte klooster'
Morgenster

Hoe zag het dagelijks leven van Katharina er uit? Elke ochtend om vier uur, staat zij op. Luther noemt haar dan ook de ‘morgenster van Wittenberg’. Ze maakt het oude klooster schoon en brengt orde in Luthers leven. Luthers vriend Melanchton zegt dat Luther hiervóór zo hard werkte en zo slecht voor zich zelf zorgde dat zijn bed minstens een jaar niet verschoond moest zijn en stonk naar het zweet. Kathie beheert de financiën en zorgt ervoor dat Luther tijd, rust en ruimte heeft om te werken aan zijn geschriften, onderwijs en het predikantschap. Daarnaast adviseert zij hem en haar echtgenoot op zijn beurt moedigt haar aan Bijbelstudie te doen en stukken uit de Bijbel uit het hoofd te leren. Als Luther ziek is – en dat is nogal eens- staat zij hem terzijde met haar verzorging en medische kennis en vaardigheden.

Hun huis is een soort kostschool voor studenten. Ook komen er vaak gasten slapen. Soms slapen er wel dertig tegelijk in het oude klooster. Lange tijd wonen er elf neefjes en nichtjes én een tante bij de Luthers in. Ook zoeken armen en vluchtelingen vaak een maaltijd of onderdak bij het gezin. Vanuit de afzondering van het klooster, bevindt Katharina zich middenin een huis waar de wereld naar hen toe lijkt te komen. In dat alles is zij naast een dienende, ook een geleerde vrouw, die niet op haar mondje is gevallen. Sommige mannen vinden haar in deze tijd dan ook te weinig nederig en te eigengereid. 

Katharina von Bora von Lucas Cranach d. Ä., um 1526:

Katharina met haar 'bijnaam' Lutherin. Geschilderd door haar voormalig gastheer Cranach de Oude. 
 Vertrouwen

Over de praktische zaken, geeft Luther zijn vrouw het volledige vertrouwen. Een van de koosnamen voor haar luidt: ‘meneer Luther’. Dit kan te maken met het vele werk wat zij deed en de efficiëntie waarmee zij het uitvoerde. Zo maakte ze gebruik van het kloosterrecht om bier te brouwen, verbouwde groenten en had een boomgaard, een visvijver en kocht zij een boerderij om vee en kippen te houden. Al snel geeft zij leiding aan een groep van dienstmeisjes en werkmannen. Haar adelijke komaf, weerhoudt haar er niet van om persoonlijk mee te helpen aan de slacht.

Luther en Katharina vormen een gelukkig paar. In het eerste jaar van zijn huwelijksleven, schrijft haar man nog dat het wel even wennen is. “Je wordt wakker in de ochtend en vindt een paar vlechten op het kussen naast je.” Maar een jaar later bejubeld hij haar in brieven aan zijn vriend: “er is geen band op aarde zo zoet, noch enige scheiding zo bitter, als die plaatsheeft in een goed huwelijk.”

Omdat er in die tijd nog niet veel predikanten getrouwd zijn (Luther behoort tot de eerste generatie geestelijken die vonden dat ze mochten trouwen) geven Katharina en Luther de toon aan. Omdat Luther zo bekend is en eigenlijk hun hele leven openbaar is (volgens mij aten ze nooit samen alleen als gezin aan tafel, zelfs tijdens hun huwelijksnacht was er een getuige ) kon zo iedereen hun voorbeeld zien en volgen. Daarom is het ook zo fijn dat Luther haar hoogacht in een tijd dat de visie op vrouwen niet zo hoogstaand is. 

13 June 1525 - Martin Luther marries Katharina von Bora, against the celibacy rule decreed by the Roman Catholic Church for priests and nuns.:  

1525 in het eerste jaar van haar huwelijk met Maarten Luther 

Verdriet

Een jaar na het huwelijk is het weer feest in huize Luther: er wordt een zoon geboren, Hans! Bijna twee jaar later krijgt het echtpaar te maken met groot persoonlijk verdriet: hun tweede kind, Elisabeth, sterft na acht maanden. Twee dochters sterven voor zij volwassen worden. Elisabeth en Magdalena op haar dertiende jaar. Vier kinderen komen de kindertijd wel door.

Wanneer Luther sterft, is dit voor Kathie een grote klap. In zijn testament beschrijft Luther haar als “mijn vrome gelovige en toegewijde vrouw, altijd liefhebbend, waardig en mooi.” Hij schenkt haar alles, ook de voogdij over de kinderen: zeer ongebruikelijk voor die tijd. Zij maakt nog mee dat haar volwassen kinderen op invloedrijke posities terecht komen. 

Magdalena Luther, ca. 1540 by Lucas Cranach the Elder, 1472-1553 Louvre, Paris R.F. 1767:
  
Magdalena Luther door Cranach de Oude. Haar portret hangt nu in het Louvre. 
Vluchteling 

Toch zijn haar laatste levensjaren geen vrolijke jaren. Mensen die haar man naar de ogen keken, vergeten háár. Buren spreken slecht over haar en spannen processen aan over grondbezit. Oorlog en pest komen in haar leven en een tijd lang zwerft zij als vluchteling met haar kinderen door het land. Om verschillende redenen vertrekt Katharina uit Wittenberg: oorlog in de buurt drijft haar eerst naar Magdeburg en pest en economisch verval brengen haar later naar Torgau. Als ware vluchteling, ziet Kathie de verwoesting die de oorlog rondom Wittenberg heeft aangericht.

Op weg naar Torgau raakt zij echter te water bij een ongeluk. Ze belandt in ijskoud water naast de weg. Ze zal die val nooit meer helemaal te boven komen. Vlak voor Kerst in 1552, sterft Katharina in Torgau. Zes jaar na de dood van haar man. Haar kinderen getuigen van een door God gegeven geduld op haar sterfbed. 
Katharina von Bora (Luther) ::: (+1552) - Called "The Lutherin" was the wife of Dr. Martin Luther and ran his household in Wittenberg. She played a significant part in the Lutheran reformation because of her role in helping to define Lutheran way of family life and setting the tone for clergy marriages too.:  
  Katharina in ca. haar laatste levensjaar

Vrouw zijn: haar rol als vrouw in het huwelijk was heel bijzonder voor die tijd, ze had veel verantwoordelijkheden, gaf leiding aan haar personeel, boerderij etc. en had het vertrouwen van haar man. Ze bestuurde, diende en zorgde, maar ze was ook intelligent en betrokken in gesprekken en Bijbelstudie. Ze doet denken aan de vrouw uit Spreuken 31. 

Opmerkelijk/ uniek: samen met haar man een liefderijk en respectvol voorbeeld van en voor de (eerste dominees)gezinnen en een voorbeeld in haar huwelijk. Ook uniek is hoe zij de discipline, kennis en vaardigheden die zij in het klooster geleerd heeft combineerde met alles wat zij gezien heeft in het gastgezin waar zij twee jaar verbleef. 

Mooiste citaat: "Ik wil aan Christus kleven als een kleefplant (een klit) aan een kleed."

Iets om te leren van deze persoon: In eerste instantie kan de persoonlijkheid en het leven van Katharina intimiderend op je overkomen: ik bedoel, om vier uur 's ochtends opstaan??? Altijd besturen, zorgen, dienen en al die mensen om je heen? Maar het is goed om te bedenken dat zij door God in een bepaalde tijd is geplaatst (waar privacy bijvoorbeeld helemaal niet zo gewoon was en -gemist zou zijn -als nu)  en dat God haar kloostergewoonten (vroeg opstaan, discipline, hard werken, doorzetten) gebruikte in Zijn grotere plan. Dus ik denk dat wij van haar kunnen leren hoe God al je eerdere ervaringen kan laten meewerken ten goede. Dat je daarvoor mag openstaan en meewerken. Dat je soms een slechte beginpositie in het leven hebt (in Katie's geval als kleuter al in een klooster opgroeien i.p.v. in een warm gezin) maar dat God alles kan laten meewerken ten goede. 

Bijbelverzen die bij haar passen: Romeinen 8:28 " En wij weten dat voor hen die God liefhebben, alle dingen meewerken ten goede, voor hen namelijk die overeenkomstig Zijn voornemen geroepen zijn." Spreuken 31: vanaf vers 10 tot einde. 

Tomb of Katharina von Bora  in Torgau. Source: Wikipedia/Clemensfranz:  
De graftombe van Katharina in Torgau. Daar geplaatst door haar kinderen.

Beeldmateriaal: eerste beeld niet gevonden & http://ahthelife.blogspot.nl/2006_10_01_archive.html & https://de.wikipedia.org/w/index.php?title=Datei:Katharina-v-Bora-1526-1.jpg & http://www.museothyssen.org/microsites/exposiciones/2007/Durero_Cranach/fundacion/fundacion12_ing.html&filetimestamp=20060118075939 & http://www.mitteldeutsche-kirchenzeitungen.de/2010/02/26/vergessene-mitstreiterinnen/  & http://www.medievalhistories.com/torgau-in-sachsen-anhalt/ & http://portraittimeline.com/1540s%20Portraits%20-%20f.htm &

vrijdag 11 maart 2016

Opstandingstuin

"En er was bij de plaats waar Hij gekruisigd was, 
een hof en in de hof een nieuw graf,
waarin nog nooit iemand gelegd was. 
Daar nu legden zij Jezus..."
Joh. 19: 41-42a

Geloven met kinderen. Het daagt je steeds weer uit. Om in eigen woorden grote verhalen, geschiedenissen en daden van God uit te leggen. Vaak word ik daarbij geholpen door activiteiten. Bijvoorbeeld samen iets kleien waarvoor je wilt bidden, briefjes met gebedpunten uit een stapeltje halen, een aftelkalender naar Pasen volgen, etc. En op een gegeven moment kom je tot de ontdekking dat elk jaar met Pasen bepaalde activiteiten terugkomen. Of een deel van de activiteiten dan. En zo ontstaan nieuwe familietradities rondom het geloof. Zo wordt geloven aanschouwelijk gemaakt voor kinderen (en volwassenen) en krijgt het meer betekenis doordat ze zelf ermee aan de slag gingen, er enthousiast over werden en ze het zich nog herinneren van eerdere jaren. Ook worden ze door het zichtbare telkens weer herinnert aan de inhoud van Pasen. Van onze eigen familietradities rondom Pasen (bijv. Pesach maal vieren/ Opstandingsbroodjes bakken -->zie google: resurrection rolls) vind ik de Paastuin nog het mooist!


Wat is het? Een opstandingstuin, een soort mini weergave van de graftuin met de kruizen erbij. Die stonden natuurlijk niet in de graftuin (wel op de heuvel Golgotha), maar hier brengen we het Paasverhaal in één tuin bijeen.

Wat heb je nodig? Ik had toevallig bijna alle materialen voor handen om de ideale tuin te maken, behalve een diepere schaal. Ideaal is zo'n terracota bord dat je onder een pot zet. Die heeft een iets hogere rand. Maar een schaal uit de keuken kan ook.
* een schaal.
* potgrond & zaai- en stekgrond (je kan het ook met 1 soort proberen/ tuinaarde onder de stekgrond doen).
* graszaad en/of waterkerszaad. Waterkers komt supersnel op en lukt bijna altijd, dus dat is zeker een aanrader.
*kiezelsteentjes/ steentjes/ houtschors of iets anders om een klein paadje te maken.
* een klein leeg potje.
* een grote steen.
* takjes en drie touwtjes om kruisjes mee te maken.
*een plantenspuit met water voor het dagelijks bespoeien.




Hoe maak je het?
Ik zal hieronder met een aantal foto's het proces laten zien.


1. Leg een laagje potgrond/ tuinaarde in de schaal, plaats het potje en maak een bult grond boven het potje. Bedek met een laagje zaai- en stekgrond. 


2. Maak een pad met steentjes/ kiezels/ houtschors of ander materiaal. Leg de grote steen voor 'het graf'. Zaai nu gras en/of waterkers. Ik zaaide links en rechts van het pad waterkers. Dit komt eerder op dan gras. Zo heb je al snel iets te zien. Op de heuvel zaaide ik gras. Na het zaaien, bedek je alle ingezaaide grond met een dun laagje zaai- en stekgrond. 

3. Maak van takjes, 3 kruizen. Je kan ééntje groter maken om symbolisch aan te geven dat dit het belangrijkste kruis is. Wikkel de takjes met een draadje in het midden, zodat de takjes vast blijven zitten. Plant ze diep in de heuvel. 


4. Besproei alles met water en zet op een mooie plek. Besproei elke dag met water en zie je tuin groeien.


Opties:
*mijn zoon wilde een bordje boven het kruis, zoals in de Bijbel staat. Je kunt dat maken van een houtkleurig (bruin dus) stukje papier.
*met Goede Vrijdag kan je om het middelste kruis een rood lintje/ touwtje hangen. Dit geeft symbolisch weer dat Jezus zijn bloed vergoot voor ons.
*met Pasen zet je de steen opzij, je kan dan een engeltje (geknutseld, gekocht, getekend) neerzetten, of meer symbolisch een vlinder in de tuin plaatsen en hierover doorpraten.


De boodschap van Pasen en Kerst in één foto. Zie boven.


Hierboven nog helemaal kaal. En onder: 5 dagen later. 


Meer tuintjes zien? Type dan eens 'resurrection garden' in google. Heel inspirerend!

"Jezus zei tegen haar:
Ik ben de Opstanding en het Leven;
wie in Mij gelooft, zal leven,
ook al was hij gestorven."
Joh 11:25

donderdag 10 maart 2016

Serie Vrouwen vol geloof: Monica (331 – 387 n. Chr.)


Dit is het eerste bericht van een serie over vrouwen in de kerkgeschiedenis.

Vooraf

Toen ik in Gouda woonde, ontmoette ik wekelijks Marokkaanse vrouwen die oorspronkelijk uit een streek in Marokko komen waar veel Berbers wonen. Het verhaal van Monica gaat over een Berber gezin uit Noord Afrika. Ik heb die link tussen mensen uit de eerste eeuwen van de kerk en de mensen uit onze oude wijk, nooit zo gezien. Het christendom is uiteraard niet Westers. Het ligt soms dichterbij onze Islamitische Berberse buren dan we soms denken. 

Monica´s gezin

Dit verhaal gaat over Monica. Op haar achttiende trouwt Monica met Patricius. Haar ouders hebben de huwelijksovereenkomst geregeld. Hij is raadslid, respectabel genoeg, maar tot Monica’s verdriet is hij geen christen. Hoewel de functie van Patricius respectabel was, was de beloning heel bescheiden. Het gezin had het vaak niet breed. Monica krijgt drie kinderen, die (in eerste instantie) afwijken van wat hun moeder hen leert over God. Ondertussen is haar echtgenoot haar ontrouw. Eén van haar zonen blinkt uit, hij is bijzonder slim en studeert vanaf zijn twaalfde in beroemde steden. Monica is trots op deze zoon maar zij maakt zich ook zorgen over hem. Hij leeft als een echte losbol en wil van God niets weten. Zijn naam is Augustinus.
The story of how Saint Monica prayed for the conversion of her wayward son, Saint Augustine. Click on the image to read the article.:
Een zoon ‘die niet wil’

Het had ook nu kunnen gebeuren: een (Noord Afrikaans) gezin, een slimme zoon, maar net als je wilt dat hij doorstudeert, is het financieel even te krap om dat voor elkaar te krijgen. De zoon gaat op straat rondhangen, komt op plekken waar de sensualiteit heel erg aanwezig is en glijdt af van het morele pad. Dit is wat er in het leven van Augustinus gebeurt als hij vijftien, zestien jaar is. Zijn vader moedigt hem aan, terwijl Monica hem vermaant. Hij luistert niet naar haar, maar laat zich inspireren door zijn vader en vrienden die samen met hem allerlei ongerechtigheid uithalen zoals diefstal. 

Na een tijdje pakt Augustinus zijn studie toch weer op een gaat hij bij wijze van spreken op kamers in Cathargo. Op zijn achttiende gaat hij daar samenwonen met zijn vriendin. Hij heeft er dan al veel liefdesavonturen op zitten. Monica’s zoon noemt zichzelf geen heiden, maar is ook geen actief christen. Hij wil voor zijn vriendin en zoon zorgen. Augustinus is veranderd. Hij is geen hangjongere meer die God uit het oog verloren is en zijn opvoeding vergeten is. Nu is hij een geleerde jongeman die de Bijbel een slecht vormgegeven boek vindt en vanuit de arrogantie van zijn eigen wijsheid God afwijst. Monica blijft voor haar zoon bidden. 

De overeenkomsten met deze tijd: een moeder en een kind dat niet wil geloven. Een zoon die zich als straatjongere met verkeerde dingen bezig houdt en later een zoon met opleiding en een hoofd vol verstand die het christelijk geloof afwijst omdat hij zich daarboven verheven voelt. Ook vandaag de dag kom je deze situaties tegen.

 SANTA MONICA:
Dappere vrouw

Dan wil haar zoon naar Rome vertrekken. Monica is fel tegen. Ze is bang dat Rome hem nog meer het goddeloze pad op zal trekken. Augustinus maakt een plan om haar stiekem achter te laten in de haven en dat was dan ook precies was hij deed. Monica blijft echter voor hem bidden, reist hem helemaal alleen achterna en blijft dapper tijdens de gevaarlijke reis. Haar zoon schrijft zelfs later dat zij de zeelui nog bemoedigde tijdens de ruwe zee. Als ze in Rome aankomt, is haar zoon alweer op reis naar de volgende plaats. Zij blijft hem achterna reizen en ontmoet hem uiteindelijk in Milaan. De vriendin van Augustinus heeft hem inmiddels verlaten en eindelijk heeft Monica ingang bij haar zoon. Zij neemt hem mee naar de kerk waar Ambrosius preekt. 

St. Monica and St. Augustine:

Uiteindelijk komen haar beide zonen, degene die later beroemd zou worden (Augustinus, als kerkvader) en degene in de schaduw (Navigius) tot geloof. Haar dochter gaat na de dood van haar man in een klooster wonen. Ook Monica´s man bekeert zich. Hierover schrijft Augustinus later:

Eindelijk won zij ook haar man [die haar ontrouw was geweest] voor U,
toen hij zich al in de laatste periode van zijn tijdelijke leven bevond.
Zij hoefde bij hem, die nu geloofde in U, geen verdriet meer te hebben
over al die dingen die ze verdragen had toen hij nog niet geloofde.

Vrouw van gebed

Monica is vooral bekend geworden als moeder van Augustinus en vrouw van gebed. Hoe leerde zij zich zo op het gebed verlaten? Het verhaal gaat dat op een dag bisschop Ambrosius op bezoek kwam in de plaats waar het gezin woonde. Monica smeekte hem om eens stevig met haar zoon te praten zodat hij zou veranderen. Kerkvader Ambrosius dacht niet dat dit veel zoden aan de dijk zou zetten en moedigde haar aan vooral te volharden in het gebed. Hij sprak de bekende woorden: ‘een zoon voor wie zoveel gebeden is, kan niet verloren gaan’. 

Hoe hield deze vrouw het uit? Met haar onwillige kinderen en ontrouwe man? In financiële nood? Tijdens moeilijke reizen? Uit latere geschriften van Augustinus blijkt dat zij van haar man hield en zijn ontrouw telkens weer verdroeg. Als hij (ten onrechte) kwaad op haar werd, liet zij hem uitrazen en als hij gekalmeerd was, legde ze alsnog haar standpunt uit. Hoe kon zij haar echtgenoot verdragen? “Zij vergeldt niet kwaad voor kwaad, maar goed voor kwaad en wacht op Gods ontferming over hem, ‘opdat hij, als hij eenmaal tot geloof gekomen zou zijn, zijn leven zou veranderen.’”*   

Zij bad en bad en als ze dan heel veel gebeden had, bad ze nog meer. Voor haar man. Voor haar kinderen. En God gebruikte haar om uiteindelijk heel zichtbaar drie generaties tot Zich te brengen: haar overspelige man (een tijdje voor zijn sterven), haar seksueel losgeslagen zoon en haar kleinzoon, geboren buiten het huwelijk. 

Requiescentes in Deo by Nicholas Haggin on 500px Saint Monica and her son, St. Augustine:

Het einde van haar leven

Als ze op weg zijn van Milaan naar Noord Afrika, voorziet Monica haar sterven. Hier blijkt dat zij zich echt met haar man verzoend heeft, want ze kijkt er naar uit om hem in de hemel terug te zien. Op haar 56e levensjaar sterft zij. Augustinus schrijft over haar: 

Zij is de vrouw van één man geweest,
aan haar ouders heeft ze wedervergelding gedaan.
Zij heeft haar huis vroom bestuurd en zij had getuigenis van goede werken.
Zij heeft haar kinderen opgevoed en verkeerde even vaak in barensnood,
als zij hen van U zag afwijken.


Eindelijk heeft ze voor ons allen, Heere, die Uw dienaren zijn –het is een gave
van U dat we dat mogen zeggen- voor ons, die in U verenigd zijn
na de genade van Uw doop te hebben ontvangen,
zo gezorgd, alsof ze de moeder van ons allen was,
ze heeft ons zo gediend, alsof ze een dochter van ons allen was
.


 St. Augustine:
Vrouw zijn: in Monica’s leven speelde haar vrouw zijn een grote rol. Zij zette zich vanuit haar rol als echtgenote in voor het heil en welzijn van haar man, zij zorgde en bad voor haar man en kinderen en was een heel betrokken moeder. Ook zegt haar zoon over haar dat zij een goede dochter was voor haar ouders. Haar moederrol strekte zich ook uit naar anderen, want Augustinus schrijft dat zij voor Gods ‘dienaren’ zorgde alsof zij ‘de moeder van ons allen was’. 

Opmerkelijk/ uniek: de rol van het gebed in het leven van Monica. 

Citaat: ‘Mijn zoon, wat mij aangaat, niets in dit leven bekoort mij nog. Wat ik hier nog moet doen en waarom ik hier ben, weet ik niet, want van de wereld verwacht ik niets meer. Een ding was er, waarom ik nog een poosje in dit leven wenste te blijven, namelijk dat ik jou mocht zien als een katholiek christen, voor mijn sterven. Meer dan mijn verlangen heeft God mij geschonken, zodat ik zelfs mag zien, dat jij, met verachting van aards geluk, de dienaar van Hem bent.

Wat kan je leren van Monica? Monica bad voor haar man en kind. Zij schaamde zich hier niet voor, haar kind wist dat zij voor hem bad. Ze bleef bidden ook wanneer haar zoon haar om de tuin leidt en vertrekt, ze raakte niet ontmoedigd. Het was niet: uit het oog, uit het hart. Zij was daadkrachtig en dapper, ze reisde in haar eentje Augustinus achterna. Ze bemoedigde de zeelieden. Ze was dienend en zorgzaam. 

Bijbelverzen: En wat mij betreft, er is bij mij geen sprake van dat ik tegen de HEERE zou zondigen door op te houden voor u te bidden; maar ik zal u de goede en juiste weg leren. 1 Samuel 12:23.

Jezus, die al voor ons bestaan, heeft gebeden: “En Ik bid niet alleen voor dezen, maar ook voor hen die door hun woord in Mij zullen geloven.” Johannes 17:20.

Ik heb geen grotere blijdschap dan hierover dat ik hoor dat mijn kinderen in de waarheid wandelen. 3 Johannes 1: 4.

*citaat van http://www.openkerknijkerk.nl/new/ikoon/ikoon-themas/het-gebed-van-monica-voor-haar-echtgenoot.html

woensdag 2 maart 2016

Creatieve Recycling

Ik moet eerlijk bekennen dat ik bar slecht ben in 'gewone' afval scheiding. Voordat wij in dit huis woonden, hadden we maar weinig ruimte voor verschillende afvalbakken. Die ene algemene vuilnisbak in de keuken was mij altijd al een doorn in het oog, laat staan dat ik er nog een paar bij zou zetten, voor plastic, papier, grijs en groen... Dus...qua recycling zal ik niet te hoog van de toren blazen :-) Het idee van compost ligt overigens nog boven op de plank. Alleen nog een geschikte ronde vuilnisemmer vinden! Ondertussen recyclen we wel op andere manieren. Een voorbeeldje hieronder:


Wat is het?


Een oude kantrand van een Ikea-vitrage (al een aantal keren gebruikt in verschillende producten), een stukje zilvergrijze quiltstof van een ander project, een zwarte kantrand die onder een rok zat en tenslotte een lap witte linnen van een oude rok.
Het werd...


Tada: een nieuwe kussenhoes. Als een soort enveloppe gemaakt aan de achterkant. 


Het kant heb ik met de naamachine achterelkaar gezet en met de hand vastgemaakt.


Ook een ideetje: dit is een lijst van de Ikea die ik al een paar keer had geverfd maar waar ik niet happy mee was. Uiteindelijk besloot ik een gokje te wagen met bruine schoensmeer, aangezien ik toch niet veel te verliezen had. Ik ben erg blij met het resultaat. Het is een beetje het effect als van een antieke wax over kalkverf. Het past goed  bij de spiegel die ik in de gang heb hangen. Dus de volgende keer als je een dure was/ wax wilt kopen...probeer het eerst eens met schoenpoets (op een klein proefstukje)!

Hieronder: recycling in het groot! We konden gratis 20 meter buxus ophalen. En in de stromende regen ging het allemaal de tuin in.


Het is nu nog warrig en ongelijk want ze moeten nog gesnoeid worden. Ik moet nog even uitzoeken of het nu kan of dat we er beter mee moeten wachten. In ieder geval was dit een hele leuke manier van recycling van struikjes die ergens uit een tuin moesten en bij ons een mooi plekje krijgen. De dame die ze weggaf was blij dat ze, ze niet weg hoefde te gooien en wij waren heel blij met de boompjes en de kostenbesparing :-)

Thuis een los takje buxus ter decoratie. Als ik ga snoeien, hoop ik van het snoeiafval een mooie  krans te maken van buxus. 
Tot zover de recycling. Hieronder nog een paar losse fotootjes.


Ik volg nog steeds het boekje Onderweg naar Pasen. Eén van de opdrachten was een label te maken met deze tekst. Ik vind het een mooie herinnering. Elke keer als ik op de bank zit, zie ik het. Het volgende label heeft de tekst: Hij maakt vrij! 

Het klokje en dit woord horen ook bij verwerkingen uit het boekje. En ik vond het ook wel erg passend bij de bakjes met zaden.


Bijna op het einde gekomen van dit stukje vraag ik mij af: wie doet er ook aan creatieve recycling? Heb je een leuk voorbeeld of ben je toevallig net bezig met een project? Het zou leuk zijn als je er iets over vertelt in het reactie veld. Wie weet...zitten er leuke ideetjes tussen!

Hartelijke groeten,

Anne of G.