zaterdag 30 april 2016

Romeinenweek 30 april - 8 mei


Nog even een extra berichtje op deze zaterdagochtend. Vandaag start de Romeinenweek. Een week lang kan je Romeins Nederland ontdekken door allerlei activiteiten. Omdat ik wel vaker dingen over geschiedenis post, wilde ik het hier graag even delen.



Je kan van alles doen van Romeinse spelletjesmiddag tot Romeinse kookworkshop, van wandelen langs de limes tot museumbezoek met workshop Romeinse bodylotion maken (voor maar 4 euro :-)  bij het Thermenmuseum. De actviteiten zitten door het hele land, maar uiteraard zijn de gedeelten onder de Rijn vooral volop vertegenwoordigd. Ik heb het net ontdekt, straks als man en zoon thuiskomen maar eens in de groep gooien. Enig nadeel is dat de activiteiten die mij leuk lijken, twee uur rijden zijn vanaf ons adres. Maar wie weet vind jij iets wat dichterbij huis is lol...

Links:

https://www.facebook.com/RomeinenNU/

http://www.romeinenweek.nl/

Fijne zaterdag (en mei-vakantie als je dat hebt),

Anne of G. 

Urker kraaltjes rijgen

Ons gezin hoopt binnenkort helemaal in Urker klederdracht te gaan. Dit omdat op de zaterdag voor Pinksteren het op Urk 'Urkerdag' is. Ter ere van die dag steken steeds meer mensen zich in 'het Urker.' Er wordt weer volop nieuwe klederdracht genaaid en er wordt veel moeite ondernomen om het plaatje helemaal precies te krijgen.


Speciaal naaldje waar het draad al aan zit, om kleine kraaltjes mee te rijgen. 


Voor mijn schoonmoeder een hele uitdaging om de 'pakken' compleet te krijgen. Ik moet eerlijk zeggen dat onze bijdrage nihil is. Voor onderrokken, schorten (boezels), krablappen (als ik het goed spel), sokken, schoenen, de juiste knopen en haken wordt allemaal gezorgd. Het enige wat wij hoeven te doen is passen en komen opdagen :-) Nou ja... ik kon toch nog iets bijdragen op de valreep: het rijgen van de ketting. Het is een eenvoudig karweitje, maar toch zit het venijn in de staart. Ik maakte bij elk gaatje een knoopje op het einde van een snoer, terwijl je natuurlijk ook gewoon door kan rijgen...tjah... logisch natuurlijk! Je moet het alleen even zien ;-) Het is wel een erg leuk werkje om te doen, met kleine kersenrode kraaltjes.




De rok is door mijn schoonmoeder nieuw gemaaktmet handgeborduurde sierstiksels bovenop.


De rode tinten van de kraaltjes passen er mooi bij.


5 rijen dik mag het worden. 


Ik vind dit soort kettingen erg mooi. Jammer dat ze niet echt in de mode zijn. Hoewel ik mij daar niet teveel aan probeer te storen, zou ik zo'n kralensnoer toch niet snel gewoon dragen. Daarvoor is het toch een beetje te opvallend. Maar wie weet... komt het nog een keertje helemaal 'in'. Dan ben ik de eerste die met die trend mee gaat doen lol. Maar eerst maar eens de eerste kraaltjes eraf prutsen en met het nieuwe garen in één keer doorrijgen. Nog 400 kraaltjes te gaan!

Hartelijke groeten,

Anne of G. 

vrijdag 29 april 2016

Vrouwen vol geloof: Juliana van Stolberg (1506-1580) deel 3



Hiervoor beschreef ik in deel 2 over Juliana van Stolberg dat haar zonen in De Nederlanden streden voor godsdienstvrijheid. Hoewel zij dat als moeder vast ook beangstigend moet hebben gevonden, steunt zij haar zonen financieel en met adviezen. De laatste drie zinnen van dat blogje zijn:

"Toch probeert zij haar zonen niet tegen te houden. Dapper steunt zij haar zonen in hun taak. Wat die ook moge kosten…"

 Vertrouwen

En het kost Juliana zeker iets. Drie van haar zonen sterven in de twee jaar die volgen. Lodewijk, Hendrik en Adolf sneuvelen op het slagveld van Mookerheide en Heiligerlee. 

In haar verdriet vertrouwt zij God toch. Hij geeft haar kracht om door te gaan. Ook bij angst en twijfel. Als altijd sluit zij haar brief af met de woorden: “Vertrouw God in alles.”  Zouden tranen van verdriet haar ogen zo troebel maken? De letters zijn zo wazig geworden! Maar nee, maanden later is het probleem er nog steeds. En in de jaren erna worden ze alleen maar erger. Een extra kaars helpt ook niet. De kruiden uit haar apotheek brengen geen genezing. Ze wil niet klagen, maar haar oogproblemen en de andere pijnen die zij heeft maken het leven steeds zwaarder. Het schrijven van brieven is niet meer mogelijk: dat is natuurlijk een heel verdriet want het brieven schrijven is soms de enige communicatielijn die er is met haar vele kinderen en kleinkinderen. Op 16 juni 1580 spreekt zij een adviseur van haar zoon Willem, ze vertrouwt hem toe: “ik zie uit naar het einde.” Twee dagen later overlijdt Juliana op 74 jarige leeftijd.

delft-16 

Een portret van Juliana van Stolberg hangt in de Prinsenhof in Delft. Bron: http://www.historyofroyalwomen.com/places-to-visit/royal-women-delft/

Op 24 juni 1580 wordt Juliana’s lichaam bijgezet in het familiegraf van de Nassaus in de Evangelische Stadskerk te Dillenburg. Bij haar dood was zij grootmoeder en overgrootmoeder van 160 nakomelingen, waarmee zij beschouwd wordt als de stammoeder van vele Europese vorstenhuizen. Ze werd in haar tijd “de geliefde moeder van ons allen” genoemd. Deze bijnaam kreeg ze door haar zorgzaamheid voor haar kinderen, kleinkinderen, bedienden op het kasteel en de bevolking in de wijde omgeving. Ondanks dat zij de moeder was van Willem van Oranje raakte Juliana in de vergetelheid. Pas laat in de 19e eeuw werden er artikelen over haar leven gepubliceerd. Mede door deze vernieuwde aandacht vernoemde koningin Wilhelmina haar dochter in 1909 naar de stammoeder van het geslacht en werden scholen en kazernen naar haar vernoemd.



Monument of Juliana of Stolberg and her five sons in Bezuidenhout 

 Beeld van Juliana en haar drie strijdende zonen in De Haag - 1927. Bron: hier

Vrouw zijn:
Door de vele kinderen die zij mocht opvoeden, deed zij veel ervaring als moeder en onderwijzeres op. Dit leidde er toe dat zij samen met haar tweede man een school voor adellijke kinderen opzette. Haar ervaring als moeder zal hier vast bij geholpen hebben. Al was het maar om het belang in te zien van een goede (protestantse) opvoeding. Zelf kreeg zij Luthers onderwijs, terwijl zij moest toezien hoe haar zoon hoger onderwijs ontving in een andersdenkende omgeving. Als moeder en onderwijzeres is ze een voorbeeld van vertrouwen in God in deze rollen.

Queen Wilhelmina and daughter Queen Juliana 

Een van de afstammelingen van Juliana van Stolberg was prinses Juliana, later Koningin van Nederland. Hier op de foto met haar moeder Wilhelmina. Bron: hier.

Opmerkelijk/ uniek:

  • Haar betrokkenheid bij geneeskrachtige kruiden en haar kruidentuin en huisapotheek. Dat zij haar unieke gaven daarin aanwendde voor haar gezin en de mensen die in het kasteel woonden en werkten, maar ook voor de armen.
  • Het opzetten van een school voor adellijke kinderen. Dat zij erg betrokken was bij de opvoeding van haar kinderen en het niet alleen overliet aan anderen.
  • Het vertrouwen in God wat zij beleefde en wilde doorgeven aan de generaties na haar. Ze besloot al haar brieven met “Vertrouw God in alles.”

Mooiste citaat: “Vertrouw God in alles.”


Iets om te leren van Juliana:

  • Je gaven, talenten, kennis en ervaring benutten voor je eigen omgeving (bij Juliana was dat kruidenkennis en opvoedingservaring) en inzetten voor anderen.
  • Vertrouwen in God onder alle omstandigheden
  • Dat onderwijs heel veel invloed kan hebben op kinderen en hun denkwijze, maar dat God uiteindelijk de toekomst in Zijn hand houdt. Onderwijs en opvoeding zijn belangrijk maar niet alles bepalend.
  • Moed in het steunen van wie zij lief had. Moed om op haar manier met de middelen die haar ter beschikking stonden (geld, advies geven, bemoedigen, waarschuwen) te strijden voor een zaak waar zij van harte in geloofde. 
  • Dat godsdienstvrijheid iets waardevols is, waar voor gevochten is en dat je daar ook nu nog warm voor kan lopen en dankbaar voor kan zijn.
  • Haar gebed voor haar kinderen en het goede contact dat zij had met haar kinderen, bijvoorbeeld door haar brieven.

 Bijbelvers wat hier bij past: “Vertrouw op de HEERE met heel je hart, en steun op je eigen inzicht niet. Ken Hem in al je wegen, dan zal Hij je paden rechtmaken.” Spreuken 3: 5-6 

"Trust in the LORD with all your heart, and do not lean on your own understanding." Proverbs 3:5, ESV:  

 Bron: hier.

Extra: een Amerikaanse schrijfster, schreef een boek over Juliana van Stolberg (Dr. Oma). Doelgroep is jong volwassenen/ oudere meisjes. Ik heb het zelf nog niet gelezen. Toch wil ik de tip even doorgeven. Goed nieuws: het is ook in het Nederlands uitgegeven onder de titel 'Mijn schild ende betrouwen'. Minder nieuws: het boek heeft integenstelling tot de Amerikaanse versie een hele saaie voorkant. Daar moet je echt even doorheen prikken. 

Mijn Schild En De Betrouwen

Ik heb twee links, een met een recensie en een van bol.com. Ik krijg hier geen vergoeding voor (zou ik misschien eens voor moeten stellen haha). 
 
 


De 3 delen zijn mede mogelijk gemaakt door gebruik te maken van deze bronnen: 
http://www.julianavanstolbergschool.nl/Over_ons/Wie_was_Juliana_van_Stolberg
https://nl.wikipedia.org/wiki/Juliana_van_Stolberg_en_haar_vijf_zoons
https://nl.wikipedia.org/wiki/Juliana_van_Stolberg
https://nl.wikipedia.org/wiki/Willem_I_van_Nassau-Dillenburg
http://www.ancestry.com/genealogy/records/gottfried-von-nassau_385827
https://en.wikipedia.org/wiki/Philipp_II,_Count_of_Hanau-M%C3%BCnzenberg

maandag 25 april 2016

Vrouwen vol geloof: Juliana van Stolberg (1506-1580) deel 2

1544, Dillenburg, Duitsland - Op haar kamer in het kasteel kijkt Juliana peinzend voor zich uit. Haar zoon Willem is nu al enkele weken weg. Hoe zou het hem vergaan aan het hof van de keizer in Brussel? Juliana voelt zich bezwaard. Ze weet van de vervolging van de protestanten in de Nederlanden door diezelfde keizer. Karel V is overtuigd Rooms Katholiek en duld de nieuwe leer niet. Zou haar zoon zijn geloof trouw blijven? 

William of Orange, ancestor of today's Dutch royal family, waged war against Spain that concluded in unification of provinces of Netherlands and Holland. Look at his hands, you don't see such everyday! And he is widely known as the Silent. What's not to like about handsome, successful man in Outer World with rich Inner World, hmm? :):  

Willem van Oranje als jongeman.


Haar man en zij zijn overtuigd protestant. Eerst volgden zij de leer van Luther, later zagen zij meer van waarde in de leer van Calvijn. Zij heeft met al haar kinderen veel over God en hun geloof gesproken. Heeft ze genoeg gedaan? Hadden ze de erfenis moeten laten schieten? Zonder verdere opleiding aan het hof van de keizer zou Willem het prinsdom Oranje niet erven. Zou dat niet een grote fout zijn ten opzichte van de familie en de generaties die nog zouden komen? Nee, Willem moest naar Brussel. Maar helemaal lekker zit het haar niet. Ze zal maar eens om papier en pen vragen. Een klein uurtje later vertrekt de bode met een brief van moeder Juliana aan haar zoon in Brussel.

Opstand en steun

Het dagelijks leven gaat door. Juliana geeft leiding aan een grote gecompliceerde huishouding, onderhoudt haar kruidentuin en maakt met de kruiden drankjes die ze uitdeelt aan mensen in de omgeving, haar gezin en de kasteelbewoners. Sommigen noemen haar dr. Oma.  Samen met haar man sticht zij een school voor adellijke kinderen. Haar eigen kinderen groeien op en steeds minder kinderen van het grote gezin wonen nog op het kasteel. De jaren verstrijken en dan, na 28 jaar huwelijk, sterft haar man, de veel oudere Willem. In Europa wordt het inmiddels steeds onrustiger. Het broeit van de nieuwe ideeën en ook zijn er tekenen dat de vervolgde protestanten in verzet komen tegen hun onderdrukkers. Ook haar zonen lijken steeds verder meegetrokken te worden in deze conflicten. In deze woelige tijden staat Juliana er nu alleen voor, met God aan haar zijde.

Zeven jaar later, in 1566 breekt er definitief een opstand uit in de Nederlanden. Haar zonen zijn er vanaf het begin bij betrokken. Willem heeft het geloof van zijn ouders niet opgegeven in zijn tijd aan het Roomse hof. Integendeel hij is een groot voorvechter van godsdienstvrijheid geworden. Nu Willem en ook enkele van haar andere zonen hiervóór wil vechten, besluit Juliana direct haar strijdende zonen met raad en daad bij te staan. Ze schrijft hen brieven en ondersteunt hen financieel. In haar brieven raad zij haar zoon aan te vertrouwen op de Here en zich niet in te laten met onzedelijkheid, dronkenschap en vloeken. 

Battle at England's Medieval Festival in Herstmonceux Castle:  

Reenactment van Strijdtoneel (in GB). Bron: hier.

Op de Dillenburg vraagt Juliana om een extra kaars. Ze kijkt ernstig en schrijft met mooie halen: „Ik heb met een bezwaard gemoed gehoord dat het krijgsvolk met vloeken zulk een slecht en goddeloos leven leidt. Ik vrees dat Gods toorn over de ganse christenheid zal gaan, want waar men ook heenziet, het is al ijdel, moedwillig en goddeloos leven.” Juliana weet dat de dood dichtbij is. Het is voor haar belangrijk dat haar zonen met God verzoend zijn en naar Zijn wil leven. Het slagveld eist levens. Toch probeert zij haar zonen niet tegen te houden. Dapper steunt zij haar zonen in hun taak. Wat die ook moge kosten…

(Volgende keer het derde en laatste deel)